Ορυχείο Φυρέ - ©Wind-up team

MENU
MENU
Μετάβαση στο περιεχόμενο
Ενδιαφέρεστε να έχετε ένα πρόγραμμα που να σας βοηθά να παρακολουθείτε τον οικογενειακό σας προϋπολογισμό;
Το πρόγραμμα αυτό είναι διαθέσιμο δωρεάν και μπορείτε να το αποκτήσετε κάνοντας κλικ εδώ.

Ορυχείο Φυρέ

Ορυχείο Φυρέ – Fyre Mine
Ορυχείο Φυρέ  Η διαδρομή μέχρι την είσοδο του ορυχείου
Όλη την διαδρομή μέχρι την είσοδο του ορυχείου μπορείτε να την δείτε εδώ:

Σας παραθέτουμε τα άρθρα στο διαδίκτυο για το βίντεο μας από τις ιστοσελίδες ειδήσεων/ΜΜΕ και travel websites.  Σας ευχαριστούμε και για την δημοσίευση
The websites you see below have featured our channel theme on their pages
Στη βορειοανατολική πλευρά του Υμηττού, κοντά στη μονή Αγίου Ιωάννη Κυνηγού, βρίσκονται τα ορυχεία Φυρέ. Υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες για τα συγκεκριμένα ορυχεία.

Για να τα προσεγγίσει κάποιος αρκεί να πάρει το μονοπάτι που βρίσκεται παράλληλα με το δρόμο, πίσω από τη μονή, με κατεύθυνση το βουνό.

Η πεζοπορία προς τα ορυχεία διαρκεί μόλις λίγα λεπτά, και στη διαδρομή συναντάμε και άλλα ανοίγματα στοών τα οποία όμως δεν έχουν κάποιο ενδιαφέρον.

Μόλις φτάνουμε στην είσοδο του, θα δούμε ότι υπάρχουν ακόμα κάποια εγκαταλελειμμένα κτίρια που χρησιμοποιούνταν κάποτε για τις ανάγκες του ορυχείου, εικάζεται ότι εκεί ήταν τα γραφεία εταιρείας και οι κολυμπήθρες που ξέπλεναν το μετάλλευμα.

Γενικά το ορυχείο, αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα που ενώνονται μεταξύ τους και αν και συναντάμε αρκετές στοές αριστερά και δεξιά της κεντρικής όδευσης, όλες σταματούν μετά από λίγα μέτρα, και είναι σχετικά δύσκολο να χαθεί κάποιος προσεκτικός εξερευνητής. Γι’ αυτό και καθίσταται ιδανικό ορυχείο για μια πρώτη γνωριμία με στοές.

Ξεκίνησε την δεκαετία του 40, πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και ήταν μεταλλείο μόλυβδου, έχει ακουστεί από γέροντα εργαζόμενο εκεί, ότι πιθανώς εξήγαγαν και κάρβουνο και ανήκε αρχικά στις επιχειρήσεις Ηλιοπούλου.

Στο εγκαταλελειμμένο, τότε, μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη ζούσαν οι οικογένειες των μεταλλωρύχων.
Το βαθύτερο πηγάδι του μεταλλείου, λίγο πιο πάνω από τις βασικές εγκαταστάσεις, έχει βάθος 110 μέτρα και  ήταν πιθανώς εξαερισμός.

Το μεταλλείο σταμάτησε να λειτουργεί για ένα διάστημα, περί τα τέλη της δεκαετίας του ’50 και ξεκίνησε πάλι ύστερα από λίγα χρόνια με σύγχρονο εξοπλισμό (σπαστήρες κλπ.) αλλά για εξαγωγή μαρμάρου δεύτερης ποιότητας, για να σταματήσει οριστικά ύστερα από λίγα χρόνια.

Ακόμα υπάρχουν φλέβες μαρμάρου.
Μπορεί να ήταν δεύτερης ποιότητας, αλλά τα προτιμούσαν για αρκετές κατασκευές.

©wind-up YouTube channel Greece

©copyright design and developer 2018-2024 ©NikosT. All rights reserved
Επιστροφή στο περιεχόμενο